تبدیل کلیسای متروک توسکانی به «خانه‌ای برای هنر»
1404/8/6
این ساختمان، که در حومه‌ی روستای فاولیا در پیزا واقع شده، به‌عنوان یک مرکز خلاقانه فعالیت می‌کند و اقامتگاهی را به‌ویژه برای هنرمندان موسیقی فراهم می‌سازد. این پروژه، که به سفارش جولیو فاگیولینی، آهنگساز و روانشناس، انجام شد، اولین کار تکمیل‌شده‌ی آتلیه واگو محسوب می‌شود. هدف فاگیولینی از این بازسازی، «بازگرداندن یک رسالت معنوی» به این بنای تقریباً مخروبه بود که بخشی از یک مجموعه‌ی تاریخی کشاورزی به‌شمار می‌رفت.
با توجه به بودجه‌ی محدود، طراحان تصمیم گرفتند نمای کلیسای قدیمی را مرمت کرده و فضای داخلی را به‌طور کامل نوسازی کنند تا هم به‌عنوان فضای زندگی و کار و هم مکانی برای برگزاری کنسرت‌های کوچک قابل استفاده باشد. استفاده هوشمندانه از رنگ‌ها به آن‌ها اجازه داد تا با کمترین تغییرات ساختاری، هویتی متمایز به فضا ببخشند.
به گفته طراحان: «پالت رنگی، شخصیتی شاداب به فضای داخلی می‌بخشد و بخش‌هایی که ممکن بود خشک و بی‌روح به نظر برسند را تلطیف می‌کند. این انتخاب‌های رنگی همچنین بازتاب‌دهنده‌ی قصد ما برای ایجاد تضاد واضح میان المان‌های جدید و ساختار موجود است.»
یک راه‌پله‌ی فولادی تاشده به رنگ آبی، که با بقایای نقاشی دیواری (فرسکو) در محراب کلیسا هماهنگی دارد به فضای داخلی اضافه شده است. این راه‌پله طبقه‌ی همکف را به یک نیم‌طبقه‌ی چوبی جدید وصل می‌کند که اکنون اتاق خواب است، اما تا زمین امتداد نمی‌یابد. آتلیه واگو برای تکمیل مسیر پایین آمدن، یک راه‌پله‌ی دیگر شامل تنها چهار پله طراحی کرده که قابل جابه‌جایی است و می‌توان آن را هنگام اجرای موسیقی کنار گذاشت.
این پروزه با عنوان «پایلونگا»، خانه‌ای برای هنر است که ریشه‌هایی در زمان حال دارد اما به بُعدی فراتر از زمان چشم دوخته است. این فضا صرفاً یک مکان عبادتی سابق که برای کاربری مسکونی و هنری سازگار شده نیست، بلکه صحنه‌ای برای خلاقیت انسانی است که توانایی تغذیه‌ی روح و آشکار ساختن قداست در زندگی روزمره را دارد.
با توجه به بودجه‌ی محدود، طراحان تصمیم گرفتند نمای کلیسای قدیمی را مرمت کرده و فضای داخلی را به‌طور کامل نوسازی کنند تا هم به‌عنوان فضای زندگی و کار و هم مکانی برای برگزاری کنسرت‌های کوچک قابل استفاده باشد. استفاده هوشمندانه از رنگ‌ها به آن‌ها اجازه داد تا با کمترین تغییرات ساختاری، هویتی متمایز به فضا ببخشند.
به گفته طراحان: «پالت رنگی، شخصیتی شاداب به فضای داخلی می‌بخشد و بخش‌هایی که ممکن بود خشک و بی‌روح به نظر برسند را تلطیف می‌کند. این انتخاب‌های رنگی همچنین بازتاب‌دهنده‌ی قصد ما برای ایجاد تضاد واضح میان المان‌های جدید و ساختار موجود است.»
یک راه‌پله‌ی فولادی تاشده به رنگ آبی، که با بقایای نقاشی دیواری (فرسکو) در محراب کلیسا هماهنگی دارد به فضای داخلی اضافه شده است. این راه‌پله طبقه‌ی همکف را به یک نیم‌طبقه‌ی چوبی جدید وصل می‌کند که اکنون اتاق خواب است، اما تا زمین امتداد نمی‌یابد. آتلیه واگو برای تکمیل مسیر پایین آمدن، یک راه‌پله‌ی دیگر شامل تنها چهار پله طراحی کرده که قابل جابه‌جایی است و می‌توان آن را هنگام اجرای موسیقی کنار گذاشت.
این پروزه با عنوان «پایلونگا»، خانه‌ای برای هنر است که ریشه‌هایی در زمان حال دارد اما به بُعدی فراتر از زمان چشم دوخته است. این فضا صرفاً یک مکان عبادتی سابق که برای کاربری مسکونی و هنری سازگار شده نیست، بلکه صحنه‌ای برای خلاقیت انسانی است که توانایی تغذیه‌ی روح و آشکار ساختن قداست در زندگی روزمره را دارد.
