رونمایی از «اسکایاسپیس» عظیم جیمز تورل در موزه ARoS دانمارک
1404/8/13
بهتازگی تصاویری از «اسکایاسپیس» جدید جیمز تورل، هنرمند برجسته آمریکایی منتشر شده است. موزه هنر ARoS در شهر اُهوس دانمارک در حال آمادهسازی برای رونمایی از این اثر عظیم، با عنوان «آنگونه که از پایین دیده میشود»، بزرگترین نمونه از مجموعه مشهور این هنرمند پیشگام است.
این اثر که قرار است در تاریخ ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶، همزمان با انقلاب تابستانی افتتاح شود، هسته مرکزی پروژه گسترش موزه به نام «مرحله بعدی» است. این گسترش که توسط دفتر معماری دانمارکی « اشمیت همر لاسن» طراحی شده، علاوه بر یک گالری زیرزمینی جدید، ساختار معماری موزه را نیز توسعه میدهد.
«آنگونه که از پایین دیده میشود»، یک سازه نیمهزیرزمینی گنبدی است که با قطر چشمگیر ۴۰ متر و ارتفاع ۱۶ متر، ابعادی مشابه گنبد مشهور پانتئون در رم دارد. این حجم بزرگ، که از بیرون به صورت تپهای پوشیده از چمن در باغ موزه دیده میشود، با هدف بازتعریف تجربه ادراک ساخته شده است.
بازدیدکنندگان از طریق یک راهروی زیرزمینی و غرق در نور، سفری را آغاز میکنند که در نهایت به فضای داخلی گنبد منتهی میشود. در این اتاق مینیمال، یک دهانه مرکزی بزرگ در سقف، قاب بیواسطهای از آسمان ایجاد میکند. با استفاده از یک سیستم نورپردازی دقیق و کالیبرهشده، فضای گنبد در طول روز با رنگهای تکرنگ و متغیر نورانی میشود. این بازی نور و فضا، باعث میشود که آسمان از طریق دهانه مرکزی، کیفیتی فراتر از یک منظره ساده پیدا کند.
تورل هدف خود را چنین بیان میکند: « مشتاقم ببینم بازدیدکنندگان چگونه با این اثر مواجه میشوند و ارتباط برقرار میکنند. معماری، آسمان را در نزدیکی ما نگه میدارد، تا درک کنیم خودِ عملِ نگاه کردن، ذاتِ اثر است.» این اثر یک فضای تأملآمیز و شهودی را فراهم میسازد که بازدیدکنندگان را به ادراک نور، زمان و ارتباطشان با طبیعت فرامیخواند.
این اثر که قرار است در تاریخ ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶، همزمان با انقلاب تابستانی افتتاح شود، هسته مرکزی پروژه گسترش موزه به نام «مرحله بعدی» است. این گسترش که توسط دفتر معماری دانمارکی « اشمیت همر لاسن» طراحی شده، علاوه بر یک گالری زیرزمینی جدید، ساختار معماری موزه را نیز توسعه میدهد.
«آنگونه که از پایین دیده میشود»، یک سازه نیمهزیرزمینی گنبدی است که با قطر چشمگیر ۴۰ متر و ارتفاع ۱۶ متر، ابعادی مشابه گنبد مشهور پانتئون در رم دارد. این حجم بزرگ، که از بیرون به صورت تپهای پوشیده از چمن در باغ موزه دیده میشود، با هدف بازتعریف تجربه ادراک ساخته شده است.
بازدیدکنندگان از طریق یک راهروی زیرزمینی و غرق در نور، سفری را آغاز میکنند که در نهایت به فضای داخلی گنبد منتهی میشود. در این اتاق مینیمال، یک دهانه مرکزی بزرگ در سقف، قاب بیواسطهای از آسمان ایجاد میکند. با استفاده از یک سیستم نورپردازی دقیق و کالیبرهشده، فضای گنبد در طول روز با رنگهای تکرنگ و متغیر نورانی میشود. این بازی نور و فضا، باعث میشود که آسمان از طریق دهانه مرکزی، کیفیتی فراتر از یک منظره ساده پیدا کند.
تورل هدف خود را چنین بیان میکند: « مشتاقم ببینم بازدیدکنندگان چگونه با این اثر مواجه میشوند و ارتباط برقرار میکنند. معماری، آسمان را در نزدیکی ما نگه میدارد، تا درک کنیم خودِ عملِ نگاه کردن، ذاتِ اثر است.» این اثر یک فضای تأملآمیز و شهودی را فراهم میسازد که بازدیدکنندگان را به ادراک نور، زمان و ارتباطشان با طبیعت فرامیخواند.
